Mijn verhaal

‘Ik kan nu elke dag flirten’

Begonnen/gestopt: In twee fases, van november tot juni 2008 en van maart t/m mei 2009





Grietje Berends
Leeftijd: 23
Startgewicht: 135 kilo
Streefgewicht: 70 kilo
Nu: 74 kilo

Fase 1 begeleid door: Brenda Hermens,
onafhankelijk Cambridge consulent in Akkrum.

Fase 2 begeleid door: Els Dillema,
onafhankelijk Cambridge consulent in Noordbergum.

Dit verhaal is eerder verschenen in het tijdschrift Grazia, op 30 december 2009
Tekst: Liesbeth Oeseburg

“Tegenwoordig voel ik me een compleet ander mens. Ik ben anders tegen dingen gaan aankijken maar mensen benaderen me ook anders. Mijn beste vriendin ken ik van de supermarkt waar ik werkte. Haar collega’s vroegen haar een keer: ‘Waarom ga je met Grietje om? Zij is zó dik.’ Nu ik afgevallen ben, kan het ineens wel. De manier waarop mannen naar me kijken is een verschil van dag en nacht. Als je zo dik bent als ik was, kijken ze niet naar je om. En dat kan ik ook wel een beetje begrijpen. Nu kan ik als ik wel iedere dag flirten. Heel leuk maar ik kom net uit een relatie van zeven jaar dus ik doe rustig aan.

‘Waarom probeer jij dat dieet niet eens?’ vroeg een collega van me toen een andere collega consulent werd voor het Cambridge Dieet. ‘Waarom zou ik dat doen?’, vroeg ik. Als je dik bent, heb je eigenlijk een masker voor. Ik zei altijd dat mensen me maar moesten accepteren zoals ik was en dat het me niet uitmaakte hoe dik ik was. Toch was ik absoluut niet blij met mezelf. Als ik een trap op liep, stond ik al te hijgen alsof ik een halve marathon had gelopen. Fietsen lukte niet, shoppen was te vermoeiend en ontmoedigend. Ik had altijd last van mijn knie, ben er zelfs aan geopereerd. Sinds ik zoveel afgevallen ben, heb ik er totaal geen last meer van.

Mijn dieet was simpel: Ik mocht drie shakes op een dag en dat was het. In het begin kreeg ik hoofdpijn maar die verdween gelukkig weer. Soms viel ik wel drie kilo in de week af. Ik kreeg bergen energie en dacht alleen maar aan afvallen, afvallen en afvallen. Aan chips of snoep had ik geen behoefte. Ik wilde slagen want mijn collega’s had ik achter mijn rug om horen zeggen dat ik het niet vol zou houden.

Toen ik stopte op 80 kilo, kwam het dieet mijn neus uit. Toen ben ik weer dertien kilo gegroeid want ik greep al snel naar de winegums. Ik had mijn eetgewoonten toen ook nog niet aangepast, at nog veel te vet eten en te veel suiker. Ik woonde toen nog samen en at altijd heel laat. Toch ben ik weer verder gegaan met het dieet. Mijn vriend zag het als lijnpoging honderd. Toen hij zag dat het werkte, heeft hij meegelijnd en is hij dertig kilo afgevallen. Handig, want als iemand tegenover je een pizza zit te eten terwijl jij het met een shake moet doen, werkt dat niet motiverend. De tweede keer viel me een stuk zwaarder.
Onzeker ben ik over het overtollige vel dat is overgebleven. Een bikini durf ik niet aan. De verzekering wil een operatie niet vergoeden omdat ik nog jong ben en zwanger zou kunnen worden. Ik zou een buikwandcorrectie nodig hebben, maar als ik het goed wil doen ook een borstlift en bovenarmlift. Die mogelijkheid moet ik nog verder onderzoeken, want ik zou het graag willen.

Met mijn consulent heb ik ook doorgenomen hoe het kwam dat ik zo gegroeid was. Dat lag natuurlijk aan mezelf, want ik propte zelf het eten naar binnen. Maar ik heb ook een tijdje aan dikmakende anti-depressiva gezeten. Ik weet nu dat ik met eten mijn problemen niet oplos. En ik ben bij mijn vriend weg. Hoewel we nog heel goed met elkaar overweg kunnen, ben ik blij dat ik die stap heb gezet. Ik voel me beter dan ooit. Ik heb nu ook momenten dat ik me mooi voel. Dat had ik voorheen nooit! Elke dag als ik opsta zie ik hoe slank ik ben en moet ik denken: Ja, dat ben ik echt! Als ik de was doe en mijn spijkerbroek ophang, denk ik soms even: hè, van wie is dat broekje?

Ik heb nog kleding bewaard in mijn oude maat. Ik wil nog een foto maken dat ik met mijn schoonzusje samen in mijn broek sta want ik ben haar in gewicht afgevallen. Mijn foto’s van toen vind ik verschrikkelijk. Ik verwaarloosde mezelf in die tijd, had vet haar en gebruikte geen make-up. Ik vond het allemaal niet meer belangrijk. Mijn zusje zei laatst tegen me dat ze zo blij is dat ze haar zusje weer terug heeft. Dat vond ik zo lief.”