Mijn verhaal
Nieuwe Levenskracht
Ik moest net zoals mijn dappere ventje ook weer gezond worden.
Amersfoort, april 2009
Marloes Vollebregt
Leeftijd: 46
Lengte: 1m68
Startgewicht: 110
Streefgewicht: 69/70
Nu: 69,7
Begeleid door: Shape & Shake
Onafhankelijk Cambridge consultent in Willemstad
Twee jaar geleden werd bij mijn zoontje Matthijs leukemie geconstateerd. Je denkt dat je wereld instort, maar ik heb steeds geloofd in zijn herstel. Hij is nu uit zijn chemo en het gaat heel goed met hem. Zelfs tijdens zijn chemo is hij doorgegaan met wat hij het liefste doet: voetballen. Hij heeft dezelfde sportmentaliteit als zijn moeder. Een doorbijtertje. Ik heb zelf lang gevoetbald in een damesteam en geef trainingen bij de club van Matthijs.
Doordat Matthijs veel in ziekenhuizen verkeerde, is zijn belangstelling gewekt voor vragen over gezondheid. Zo vroeg hij vorig jaar aan mij waarom ik zo dik was geworden en het er niet meer af kreeg. Ik heb mijn hele leven al gelijnd. En gejojood. Nooit was het resultaat blijvend. Toen zij hij ineens: Mama, ik zou zo graag een slanke moeder willen hebben.
Hij vind het geweldig om samen met mij te sporten. De woensdagmiddag is voor ons tweetjes: zwemmen, schaatsen, voetballen. Hij is er gek op. Ik zag ook wel dat dat beter zou gaan, als ik minder zwaar zou zijn. Ik besloot de uitdaging aan te nemen. Ik dacht: Verdorie, straks is hij beter, en lig ik door mijn overgewicht in het ziekenhuis. Ik slikte veel maagtabletten en had problemen met mijn bloeddruk. Ik moest net zoals mijn dappere ventje ook weer gezond worden.
Eerst ben ik gaan bewegen bij Shape & Shake en daarna was de stap snel gezet om bij hun ook het Cambridge dieet te gaan volgen. Na 1 week was er al 5 kilo af. Dat is puur kicken. Ik woog 110 kilo toen ik met het dieet begon. Mijn streefgewicht was 75 kilo, maar toen ik zag hoe fantastisch het dieet werkte, wilde ik iets met een 6 ervoor. Gewoon, omdat ik dat nog nooit van mijn leven had gehad. Ik weeg nu 69,7 kilo en zit prachtig strak in mijn vel. Geen moment honger gehad. Al mijn grote maten kleren heb ik weg gedaan. Ik wil nooit meer dik zijn. Daar maak ik nu een sport van. Om aan anderen te bewijzen dat als je afvalt, je daarna niet weer automatisch dik wordt. Ik heb een bloemenshop en je ziet je klanten denken: Knap hoor, maar het zal er ook wel zo weer aan zitten. Daar wordt ik heel strijdbaar van. Ik zal ze allemaal een poepje laten ruiken. Ik zit weer boordevol energie. Ik heb voor deze bloemenshop, elf jaar in een lunchroom gewerkt en elf jaar in een bedrijfskantine. Ik leefde en at er ongezond en zat dan ’s avonds doodmoe op de bank. Nu ben ik ook ’s avonds nog volop bezig en van mijn medicijnen heb ik helemaal niks meer nodig.
Matthijs is nu supertrots. Hij hield het ook precies bij. Iedere keer als ik bij Wim en Addie, mijn consulenten, was geweest, wilde hij gelijk weten hoeveel ik woog. Daar vroeg hij bij de voordeur al naar. Het liefst had hij het van dag tot dag bijgehouden. Zo had ik er thuis nog een extra coach bij. Mijn sportmentaliteit keerde helemaal terug. Met dit dieet moet je kunnen doorbijten en dat heb ik gedaan. Ik kreeg gaan-deweg weer steeds meer plezier om te gaan sporten. Ik kan alles weer. En op woensdag-middag trekken ik en Matthijs er nog steeds met z’n tweetjes op uit. Met mijn zus, die na mij op het Cambridge dieet is gegaan, train ik nu voor de vierdaagse van Nijmegen. We lopen iedere zondag al 25 kilometer samen. In 2010 willen we meedoen.
Een professor van het Sophia kinderziekenhuis in Rotterdam was zo onder de indruk van Matthijs zijn veerkracht en positieve instelling, dat hij hem heeft gevraagd om voor een klas een keer zijn eigen verhaal te doen. Inmiddels is hij ook al met een professor uit Utrecht meegeweest om uitleg te geven aan medische studenten en hij is al een paar keer op scholen geweest om zijn verhaal te vertellen. Dan moet ik wel mee, hoor. Anders doet ie het niet!
Medewerkers uit mijn bloemenshop hebben voor Matthijs de Stichting Doe Een Wens ingeschakeld. Die hebben hem een paar weken geleden opgehaald in zijn droomauto, een rode Ferrari. Niet voor zomaar een ritje, maar om een bezoek te brengen aan zijn favouriete voetbalclub, Ajax. Hij woonde ondermeer een training bij en kreeg van diverse spelers een handtekening op een Ajax-shirt. Onderweg werd nog een tussenstop gemaakt in diergaarde Blijdorp en op de terugweg werd van auto gewisseld. Matthijs werd weer naar huis gereden in een pantservoertuig van de politie. Daarmee kwamen al zijn wensen in één dag uit.
Zijn grootste wens, een slanke moeder, was al vervuld.
